Τὸ σπέρμα τοῦ ἀνδρός, ἐντὸς τοῦ γυναικείου κόλπου, κατευθύνεται ταχέως πρὸς ἕνωση μὲ τὸ ὠάριο τῆς γυναίκας. Εἶναι ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποία ἐπῆλθε ἡ σύλληψη καὶ ἄρχισε ἡ ἀνάπτυξη τοῦ μικροσκοπικοῦ δυνάμει ἀνθρωπίνου ὄντος. Τώρα τὸ ἔμβρυο, ἐγκατεστημένο σὰν σὲ θρόνο συνειδητοποιεῖ, ἀλλὰ ἀμνημονεύτως, ὅτι διεπέρασε τὴν ἀλμυρὰ καὶ ἀφιλόξενη ἔρημο τοῦ κόλπου μέχρι νὰ καταλάβει τὸν θρόνο του, ἐξασφαλίζοντας φυσικὴ ζωή, μέσῳ τοῦ ὀμφαλίου λώρου. Ἄρα ἐνσυνείδητη ζωὴ ἀνθρωπίνου γίγνεσθαι ἀπὸ τὴ στιγμὴ τῆς συναιρέσεως τῶν δύο σπερμάτων.

Μιλοῦμε γιὰ συνείδηση ἑνὸς ἐμβρύου ὀλίγων ἐκατοστῶν; Γιατί ὄχι; πῶς τὰ λευκὰ αἱμοσφαίρια εἰδοποιοῦνται μεταξύ τους καὶ τρέχουν στὴν πληγή; πῶς ἡ χοληδόχος κύστις, ὅταν "διαπιστώσει" ὅτι εἶναι ὥρα γιὰ τὴν πέψη ἐξαπολύει τὰ ὑγρά της, καὶ πάλι τὰ συνάγει στὴ "σακκούλα" της, νὰ περιμένει τὸ σύνθημα γιὰ νέο ἄλεσμα τροφῶν; Αὐτὰ δὲν εἶναι ὄντα μὲ κάποια ἀδιερεύνητη συνειδητότητα; Μὴ τὰ παραθεωροῦμε, ἐπειδὴ τὰ ἀγνοεῖ ἡ ἐπιστήμη ποὺ βρίσκεται, ἀκόμα, στὸ στάδιο τῆς ἐμβρυακῆς γνώσεως.

Καὶ ἄλλες πτυχὲς τῆς ἱστορίας τοῦ ἐμβρύου. Αἰσθανόμενο τοῦτο ἄνεση καὶ ἀσφάλεια στὴ φωλιά του, κάνει ὄνειρα γιὰ τὴν ἐπίγεια ζωή του ποὺ θὰ ἀπολαύσει στὸν καιρό του. Ὁ πατέρας τοῦ ἐμβρύου, ἄνδρας θεωρητικὸς καὶ μὲ νοερὰ κοινωνία κοσμημένος, ἱερεύς ὤν, λέει στὸ ἔμβρυο, Ἂν εἶναι νὰ ζήσεις ἀσώτως, νὰ πεθάνεις ἐντὸς τῆ μήτρας. Τὸ ἐμβρυο τότε ἀποκρίθηκε: "Ἐντάξει, πατέρα θὰ ζήσω σύμφωνα μὲ τὴ θέλησή σου"! Ἄλλη μητέρα μὲ τὸ πέντε μηνῶν κυοφορούμενο ἔμβρυο της, συζητοῦσε μὲ τὸν σύζυγό της καὶ πατέρα τοῦ ἐμβρύου ποὺ ἔστεκε στὰ δεξιά της. Ἡ μητέρα ἀντελήφθη ὅτι τὸ ἔμβρυο ἔστρεφε τὴν ὀγκώδη ἀσχημάτιστη κεφαλή του πρὸς τὰ δεξιά, πρὸς εὐκρινέστερη ἀκρόαση. Τότε εἶπε στὸν σύζυγο, νὰ σταθῆ στὰ ἀριστερά της, τὸ δὲ ἔμβρυο, ἀκούγοντας τὴ φωνὴ τοῦ πατέρα του ἀπὸ τὰ ἀριστερά, ἔστρεψε τὴν κεφαλὴ πρὸς τ' ἀριστερά! Ταῦτα μοῦ διηγήθηκε ἡ μητέρα τοῦ πενταμήνου ἐμβρύου.

Φέρνουμε στὸ μέσον καὶ τὸ ἔμβρυο ποὺ ἀπειλείται ἀπὸ τὸν ἐμβρυουλκό, πῶς ἀμύνεται ἀγωνιοῦν καὶ πάσχον.

Δυστυχῶς οἱ ἐμβρυοφονεῖς, ἄτομα πωρωμένα, φίλαυτα, προβαίνουν σὲ ἀφαίρεση ζωῆς τοῦ ἐμβρύου ξεσκίζοντας τὴν εὔπλαστη σάρκα του, ἐνῶ αὐτὸ παλεύει ἀπεγνωσμένα γιὰ τὴν ἀκεραιότητά του. Χιλιάδες ἔμβρυα σφάζονται ἡμερησίως, ἵσως καὶ 500.000 τὸ χρόνο, κατὰ τρόπο ἀνοικτίρμονα. Ἀπὸ τοῦτο τὸ πανεμβρυακὸ φονικὸ συγκεντρώνονται στὴν Ἑλλάδα 500 τόννοι σάρκας, ποὺ χρησιμοποιούνται, 50 τόννοι στὴν κοσμητολογία καὶ οἱ ὑπόλοιποι τόννοι, στὴν παρασκευὴ τροφίμων. Μόλις καὶ χρειάζεται νὰ ποῦμε ὅτι πρέπει νὰ ἀποφεύγουν οἱ ἄνθρωποι τὶς τυποποιημένες παιδικές τροφές.

Ἄμβλωση σημαίνει ἀνθρωποκτονία ἐντελῆ. Ἄρα θὰ πρέπει νὰ ἀναζητηθεῖ ὁ ἔνοχος. Κύριος ἔνοχος εἶναι ἡ μητέρα, ἐξίσου ὁ γεννήτωρ, ὑπεράνω δὲ αὐτῶν ὁ  μαιευτὴρ ἰατρός. Ἡ νέα Πολιτεία ποὺ ἔρχεται αὐτὸν θὰ τιμωρήσει πρῶτα. Αὐτὸς εἶναι ὁ κύριος φονιάς, αὐτὸς θὰ καταδιωχθεῖ· ἡ γυναῖκα εἶναι ἐλεύθερη νὰ κάνει τὸ σῶμά της ὅ,τι θέλει, ὅπως λένε οἱ πορνοποιμένισσες φεμινίστριες, ἂς σκοτώσει τὸ ἔμβρυό της μόνη της. Ὅμως ὁ ἰατρὸς θὰ καταδικασθεῖ αὐστηρότητα. Λοιπὸν ἡ ἐμβρυοκτόνος μητέρα ας ψάχνει νὰ βρεῖ ἰατρὸ φονιά. Ἄρα ἀφοῦ δὲν θὰ ὑπάρχει ἰατρὸς ἐμβρυοφόνος θὰ μηδενιστεῖ καὶ τὸ ποσοστὸ τῶν ἀμβλώσεων.

 

3 Αὐγούστου 2026

δ.μ.

0 Σχόλια