Ο ΗΛΙΑΣ
Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2026 8:45 π.μ. Άπό Δωρόθεος Μοναχός
Ὁ
Ἠλίας ἀποφυλακίσθηκε! Οἱ ὀπαδοὶ ἐνθουσιάστηκαν καὶ οἱ ἐχθροί του τρέμοντες συσκέπτονται.
Ἀπὸ ἐρωτήσεις ποὺ τοῦ ἐτέθησαν περιέγραψε μὲ ἐνάργεια τὰ τῆς φυλακῆς, προξενῶντας
σὲ κάθε φιλοδίκαιο δυσφορία καὶ ὀργὴ καὶ αἴσθημα ἀντεκδικήσεως. Τραγικὰ αὐτὰ ποὺ
ὑπέστη στὴ φυλακὴ ὁ ἥρωας, φυλακισμένος χωρὶς κατηγορητήριο. Ὡραία δικαιοσύνη! Ὅθεν
εἶναι δίκαιο νὰ καθήσουν στὸ ἑδώλιο οἱ ἀδικοπράκτες Σαμαράδες, Τσιπραῖοι,
Μητσοτάκηδες, μετ' αὐτῶν καὶ οἱ ἀκόλουθοί τους.
Μερικοὶ
σκεπτικιστὲς ἀντιτείνουν πὼς ὁ Ἠλίας εἶναι ὄργανο τοῦ συστήματος καὶ πὼς φυλακίστηκε
πρὸς παραπειθώ. Ἀνοησίες. Οἱ τοιοῦτοι ἂς μάθουν ὅτι τὰ ὄργανα τοῦ συστήματος, ὅταν
φυλακίζονται, ἔχουν ἐξασφαλισμένη τὴν ἄνεση: δωμάτιο εὐρύχωρο, ἐπιπλωμένο, ἐντὸς
τῆς φυλακῆς, μὲ ὅλα τὰ κομφόρ. Ὅπως: Ἄκης Τσοχατζόπουλος, π. Ἐφραίμ Βατοπεδινός,
Λιγνάδης, ποὺ πέρασαν τὴ φυλάκισή τους ὡσὰν ἄρχοντες....
Κάτι
ποὺ παρατηροῦμε ἐκπληττόμενοι εἶναι ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος τῶν μισελλήνων. Τοῦτα
τὰ ναζιστικὰ δουλικὰ ἀγωνιοῦν γιὰ τὴν ἐπομένη τῶν ἐκλογῶν, πῶς θὰ ἀντιμετωπίσουν
τὸν Ἠλία καὶ τοὺς λοιποὺς πατριῶτες. Τρέμουν τὰ δειλὰ μασονίδια, ναζίδια, σιωνίδια.
Ὅλους
αὐτοὺς τοὺς ναζικούς, ποὺ καταδυναστεύουν τὴ Χώρα μας, δὲν διστάζουμε νὰ καλοῦμε
προδότες, καθάρματα, ἀφοῦ βελήλωσαν τὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, μὲ τὴν παρουσία δύο οὐκρανοχαζάρων
νεοναζί, καθὼς καὶ τὴν ὑποστήριξή τους πρὸς τοὺς δολοφόνους νεοναζὶ τῆς Οὐκρανίας.
Παρὰ ταῦτα οἱ βρωμεροὶ τοῦτοι ναζιστὲς ἐν Ἑλλάδι, Μητσοτὰ καὶ τὸ περιβάλλον
σκουπιδαριό, δυσφημοῦν τὸν Ἠλία ὡς ναζί. Ἀλλὰ καὶ ὡς δολοφόνο τὸν μέμφονται, αὐτοὶ
ποὺ δολοφόνησαν τὸν Τεμπονέρα καὶ τὸν Ἰάσονα, τὸν Φουντούλη καὶ τὸν Καπελώνη, τὸν
Γρίβα καὶ τὸν Μάγγο. Ὁ Σαμαρᾶς ποὺ δολοφόνησε τὴν κόρη του. Ὁ ἰουδαῖος Τσίπρας
ποὺ δολοφόνησε τὴ Μακεδονία, ὁ χάζαρος Μητσοτὰ ποὺ δολοφόνησε τοὺς Αἰγαιακούς. Αὐτοὶ
εἶναι οἱ δολοφόνοι καὶ αὐτοὶ ἐπιδιώκουν μανιακῶς νὰ ἐξαφανίσουν τὸν Ἑλληνισμό, ὄχι
ὁ θερμὸς πατριώτης Ἠλίας, ποὺ ὑφίσταται ποικίλους διωγμούς, μέχρι νὰ τοὺς ἀνταποδώσει
τὰ ἴσα.
δ.μ.
26 Σεπτεμβρίου 2026
Ἀγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου
ΠΕΡΙ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΑΣΠΙΔΟΣ
Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2026 11:44 π.μ. Άπό Δωρόθεος Μοναχός
Ἡ
κυβέρνηση τῶν προδοτικῶν καθαρμάτων τῆς Βουλῆς τῶν "Ἑλλήνων" συνῆψε
μία συμφωνία μὲ τὸ ἰσραήλ, ἀξίας 4,2 δίς, ἡ μεγαλύτερη ποὺ ἀκούστηκε ποτέ. Μὲ
αὐτὸ τὸ ἀστρονομικὸ ποσὸ ἡ Κυβέρνηση τῶν μισελλήλων, κυρίως τῶν δύο σκύλων ‒
Μητσοτά, Δένδια ‒ , προμηθεύτηκαν τὸν "θόλο", καλούμενο "Ἀσπίδα
Ἀχιλλέως". Μὲ τὴν "Ἀσπίδα", ὑποτίθεται, θὰ φυλάσσεται ὁ οὐρανὸς
τῆς Ἑλλάδος ἄτρωτος. Τὸ εἴδαμε δὰ στὸν θόλο τοῦ ἰσραήλ, ποὺ κατήντησε
διάτρητος, ἂν καὶ σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση ὑποκρύπτονται πολλὰ μεταξὺ τῶν τριῶν
ἐμπολέμων χωρῶν: ἰσραήλ, γιούσα, Ἰράν.
Ὅμως
νὰ ποῦμε εὐθέως καὶ χωρὶς περιστροφές, ἡ ὑποτιθέμενη "συμμαχία"
Ἑλλάδος-ἰσραήλ εἶναι παγίδα προδοτική. Θὰ δῆτε πραγματοποιούμενο τὸ σχέδιο τῆς
συνωμοσίας, τὸν "θόλο" σουρωτῆρι καὶ τὸν πόλεμο κατὰ τουρκίας νὰ
εἶναι ὑπέρ. Ἕλληνα, μὴ χάφτεις: ἡ "συμμαχία" μὲ αὐτὸν τὸν φαῦλο
ναζιστὴ Νετανιάχου ἀποβλέπει στὴν ἰουδαιοποίηση τῆς Χώρας μας ὑπὲρ τοῦ
"μεγάλου ἰσραήλ".
Κυνηγῆστε
τὰ δύο καθάρματα Μητσοτὰ καὶ Δένδια.
δ.μ. 15/9/2026
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛ.ΤΑ.
Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2026 10:47 π.μ. Άπό Δωρόθεος Μοναχός
1. Ἡ μαφιόζικη συμμορία μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν υἱὸ τῆς δράκαινας Μητσοτάκαινας καταλύει τὶς δομὲς τῆς ἑλληνίδος Πολιτείας. Ἡ συμμορία πέτυχε, μέσα σὲ λίγα χρόνια, νὰ χρεωκοπήσει τὴ Χώρα μας καὶ ἤδη κεῖται ἡμιθανὴς καταχρεωμένη καὶ ἀπογυμνουμένη ἀπὸ γῆ, θάλασσα, ἀέρα. Στὸ σχέδιο τοῦ ξεπουλήματος τῆς Ἑλλάδος ἡ συμμορία κινεῖται δραστηρίως. Καταπιάνονται οἱ μαφιόζοι καὶ μὲ τὰ "Ἑλληνικὰ Ταχυδρομεῖα" (ΕΛ.ΤΑ.). Καὶ τείνουν πρὸς διάλυση τούτων μὲ τὶς διαβολικὲς μεθοδεύσεις τους.
2. "Ἑλληνικὰ
Ταχυδρομεῖα"! Μία ὑπηρεσία τίμια, ἑλληνική, καθόλου γραφειοκρατική, καθόλου
ἀνθρωπαλεστική. Φιλόπατρις καὶ φιλευεργετική, καθιέρωσε, κατὰ τὴ δεκαετία τοῦ
1950, τὸ "Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριο", προτρέποντας, κυρίως τοὺς μαθητὲς
νὰ ἀποταμιεύουν. Πρὸς τοῦτο δώριζε κουμπαράδες μεταλλικοὺς γιὰ ἀποταμίευση. Ὑπηρεσίες
πρόσφερε καὶ στὸν φιλοτελισμό. Ἐξέδιδε θαυμάσιες καλλιτεχνικὲς σειρὲς γραμματοσήμων,
τιμῶντας ἐθνικὲς ἐπετείους καὶ προσφέροντας στοὺς γραμματοσυλλέκτες συλλογὲς
πολύτιμες. Ἐποχὴ εὐλογημένη, τότε ποὺ ὁ γενικὸς διευθυντής (ἕνας καὶ ὄχι ἐννέα
ποὺ τοποθέτησε ἡ κυβερνῶσα συμμορία!) ὁ Λουκᾶς Σιδηρᾶς(†1952), ποὺ ὀργάνωσε
πρωτοπορειακῶς τὰ τότε 3Τ καὶ ἔθεσε τὶς βάσεις μιᾶς λειτουργείας εὐρρύθμου καὶ
εὐεργετικῆς.
3. Μεθοδικὰ
ὑποσκάπτονται τὰ θεμέλια τῆς ὑπηρεσίας τούτης. Ἤδη ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1990 ἄρχισε
τὸ ξήλωμα τῶν ὑπαλλήλων τῶν ΕΛ.ΤΑ. Οἱ μαφιόζοι τῆς κυβέρνησης παύουν ὑπαλλήλους,
μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀρχίσει νὰ γίνεται δυσλειτουργική. Προσελήφθησαν σύμβουλοι
μεσανατολίτες ποὺ ἡ ἀμοιβή τους ἔφτανε τὰ 1.000 euros τὴν
ἡμέρα. Εἶχαν, ἐπίσης, προσληφθεῖ 31 διευθυντές, καθὼς καὶ 9 γενικοὶ διευθυντές!
Ἀλλὰ καὶ ἡ αὔξηση τοῦ ἐνοικίου ποὺ κατέβαλλε τούτη, 180.000 euros μηνιαίως γιὰ τὰ κεντρικά της
γραφεῖα, ἦταν γιὰ τὴ χρεωκοπία της. Καὶ ἄλλο κατόρθωμα τῶν μαφιόζων: Γιὰ νὰ
ταχυδρομήσει κάποιος, ἢ νὰ παραλάβει ἕνα ἔμβασμα θὰ πρέπει νὰ κομίσει ὅλα τὰ ἔγγραφα
ποὺ ἀφοροῦν τὴν προσωπικότητά του. Πάντα ταῦτα ὑποχρεώνουν τὸν πολίτη νὰ προσφύγει
σὲ curier,
πληρώνοντας τὰ διπλάσια τέλη. Ὄντως διπλάσια. Ἕνα ἔμβασμα στοιχίζει στὰ ΕΛ.ΤΑ.
7euros,
ἐνῶ στὰ curier
14! Ἕνα δέμα στὰ ΕΛ.ΤΑ. στοιχίζει 3€, ἐνῶ στὰ curier 9! Γίνονται καὶ ἄλλες συνωμοτικὲς
πράξεις καὶ συνεχίζουν νὰ γίνονται, ὥστε ἡ κατάργηση τῶν ΕΛ.ΤΑ. νὰ εἶναι ἐπιβεβλημένη.
Εὐκαιρία νὰ τιμηθεῖ στὰ ἐπὶ μέρους αὐτὴ ἡ μεγάλη καὶ ὠφέλιμη ὑπηρεσία, καὶ ἀφοῦ
τμηθεῖ νὰ ἀρχίσει νὰ πωλῆται στὰ γνωστὰ "Curier". Ἡ κυβερνῶσα μαφία, ἀπαλλαγμένη
τῆς ὅποιας ἐνοχῆς, παρουσιάζεται ὡς ἀμέτοχη τοῦ ἐγκλήματος, ἄρα τῆς ἐπιτρέπεται
νὰ ἐνεργεῖ αὐτόχρημα συνωμοτικὰ καὶ νὰ φαίνεται ὅτι εὐεργετεῖ.
4. Ἐσχάτως
ὁ ἴδιος ὁ Μητσοτά, ποὺ λέει συχνά, "Δὲν ἤξερα", στόχευσε τὰ "Ἑλληνικὰ
Ταχυδρομεῖα" (ΕΛ.ΤΑ.). Καὶ ἔπραξε δεόντως, ὅπως κάνει πάντα: πουλάει ἐταιρεῖες
τοῦ Δημοσίου καὶ ἀντὶ νὰ παίρνει, δίδει. Τὸ ξήλωμα ἔγινε συστηματικὰ μὲ τρόπο
πονηρό. Ἀληθῶς πρόκειται περὶ πολέμου δυσμενῶς συστοιχειουμένου μεταξὺ πολλῶν ἄλλων
ἐχθρικῶν πράξεων. Πρώτη πράξη, ἡ τοποθέτηση διευθυντοῦ, κατὰ τὴ βούλησή τους. Ἐν
προκειμένῳ τοποθετεῖται διευθυντὴς κάποιος Γρηγόριος Σκλήκας, ἕνας ἀγαθούλης καὶ
ἐθελοεξάρτητος ἄνθρωπος, ἀκριβῶς ὅπως τὸν ἤθελαν. Χωρὶς νὰ γίνονται ὁρατοὶ οἱ τῆς
κυβερνητικῆς συμμορίας τοῦ ὑποδεικνύουν νὰ διπλασιάσει τὸν μισθό του. Ὄντως ἀπὸ
τὶς 6,5 χιλιάδες euros
μηνιαίως θὰ σαλτάρει στὶς 13,5 χιλιάδες. Παράλληλα κλείνει καὶ 204 ὑποκαταστήματα
ΕΛ.ΤΑ.. Ἀναμένεται ἡ ἔκρηξη τοῦ σκανδάλου, μὲ τὶς ἐνοχὲς νὰ φορτώνονται στὸν
ταλαίπωρο Σκλήκα, ποὺ δὲν ὑπῆρξε οὔτε μασόνος οὔτε ἐλίτ.
5. Φωτοσβέστες,
ἄτιμοι Κυβερνητικοί, θὰ καταβάλετε βαρὺ τίμημα γιὰ τὶς συνωμοσίες σας εἰς βάρος
εὐεργετικῶν ἑλληνικῶν ἑταιρειῶν, καὶ δὴ τῶν ΕΛ.ΤΑ. ποὺ λειτουργοῦσαν ἄψογα, καὶ
τώρα τείνουν πρὸς διάλυση. Ὄψεσθε....
δ.μ.
10/9/2026
Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026 9:38 π.μ. Άπό Δωρόθεος Μοναχός
ΜΕΤΑΓΛΩΤΤΙΣΗ ΙΕΡΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ
Ἀπό ἐτών καταβάλλεται προσπάθεια ἐπιβολῆς της μεταγλωττίσεως τῶν ἱερῶν κειμένων, ἀπό την ἀρχαία στή νέα τεχνητή γλῶσσα τῆς δημοτικῆς. Τό ἐπιχείρημα πού κομίζουν οἱ ὀπαδοί τῆς μεταφράσεως τῶν ἱερῶν κειμένων εἶναι, θἀ λέγαμε, εὔλογο.
Τά κείμενα πρέπει νά διατίθενται μεταφρασμένα, ῾῾ἵνα ἠ ἐκκλησία οἰκοδομήν λάβοι᾽᾽. Ἀλλιῶς ῾ἐάν μή εὔσημον λόγον δῶμεν, πῶς γνωσθήσεται τό λαλούμενον; (Δ᾽Κορ. ιδ´5,9).
Τό ἐπιχείρημα ἰσχύει γιά κάθε γλῶσσα, ὄχι ὅμως καί γιά την Ἐλληνική, διότι αὐτή, μόνη προβαβελική οὖσα, υπῆρξε λεκτικό ὄργανο τῶν Πρωτοπλάστων, πιστεύω. ‘Αλλ´ἐκτός τούτο, ἡ γλῶσσα ἡ Ἐλληνική τῶν ‘Ελληνιστικῶν χρόνων, ἠ Κοινή λεγόμενη, ὑπήρξε τό ὄργανο διά τοῦ ὁποίου διεδόθη ἡ Πίστη. Σ᾽ αὐτήν τή γλῶσσα ἐγράφησαν τά ἱερά κείμενα.
‘Ο λόγος τοῦ Θεοῦ ‘Ελληνιστί ἐκφερόμενος, διέτρεχε την οἰκουμένη: ‘Αποστολικῶς, διά τοῦ κηρύγματος καί τῶν θαυμάτων Συνοδικῶς, διά τῶν ὄρων καί τῶν κανόνων Πατερικῶς, διά τῶν λόγων καί τῶν διδαχῶν. Τό ἀξιοπαρατήρητο: πάντες πρός πάντα ἐκφράζονται διά τοῦ Ἔλληνος λόγου. ‘Ο Παῦλος ἐπιστέλλει προς Ρωμαίους, πρός Γαλάτας, πρός ‘Εβραίους, Ἐλληνιστί οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι, διά τῶν Καθολικῶν Ἐπιστολῶν τους, ἀπευθύονται πρός τά ἔθνη Ἐλληνιστί. ‘Εδῶ ἠ Ελληνικότης ὐπερβαίνει τά ‘Εθνικά ὅρια, ὅμως παραμένει θεμέλιο, καί γίνεται ἦθος, γίνεται μέτρον, σπουδή, κοινωνία.
Προσεγγίζουμε τά θεόπνευστα κείμενα, ἀρχετύπως ἐκδεδομένα Ἐλληνιστί. Μέ κάλλος λεκτικό ὐπερούσιο, μᾶς καλοῦν σέ ἐγγύηση κοινωνίας ἀφθαρτιζούσης, σέ μύηση τελετουργίας θεουργικῆς, σέ πρόγευση παραδεισίου εὐφροσύνης. Ἀκόμα: σέ λατρευτική μέθεξη, σέ δογματική ἀκριβολογία, σέ αἰσθητική μυσταγωγία, διά ὐψηλοπνόου ποιήσεως καί ἀγγελοφθόγγων ἐκφωνήσεων.
Ἠ τοῦ ἱερέως ἐκφώνηση: ῾῾Ἄνω σχῶμεν τάς καρδίας…᾽᾽, ὅπως καί τοῦ ἰεροψάλτου ἄδοντος, τον Χειρουβικό ὕμνο: ῾῾Πᾶσαν την βιοτικήν ἀποθώμεθα μέριμναν, ὠς τον βασιλέα τῶν ὅλων ὑποδεξόμενοι…᾽᾽, ὅπως (ὐπο)ψάλλονται ἐπί αἰῶνες, ὑψώνουν τον πιστό ἁγιάζοντάς τον. Τί λέξεις ἁγιασμένες καί πῶς μεταποιοῦν την αἴσθηση τῆς φθαρτότητος σέ ἀφθαρσία, τῆς γεηρότητος σέ ουρανιοφρονία, τοῦ θανάτου σέ ἀθανασία. Μή μᾶς διαφεύγει ὅτι οἰ λέξεις αὐτές τῆς ‘Ελληνικῆς πολιτογραφήσεως φέρουν, ἐπίσης, την προχριστιανική σφραγίδα, πού τεχνουργήθηκε στο ἐργστήριο τῆς ἀρχαίας ἐκείνης τεχνογλωσσίας, συγκροτουμένης σέ σύστημα μεσσιακῆς προσμονῆς.
Ἐδῶ κάθε λέξη ἀσφαλῶς καί φέρει πολύσημες ἔννοιες. Στην μεταγλώττιση ὅμως ἀποδίδεται μόνο μία ἔννοια. Ἴδετε τη φράση ῾῾Κύριε, Ἐλεησον᾽᾽, ἠ ὁποία ἀποδίδεται με το ῾῾Κύριε, λυπήσου μέ ᾽᾽. Ἀστοχία! Ἀποκλείονται τά λοιπά ρήματα τῆς καταλλαγῆς, πού φέρει τό ῾῾’Ελέησον᾽᾽, ὅπως: ῾῾Κύριε, συγχώρησον᾽᾽, ῾῾σῶσον᾽᾽, ῾῾θεράπευσον᾽᾽, ῾῾’Ίασαι᾽᾽, ῾῾στήριξον᾽᾽, ῾῾φύλαξαι᾽᾽, ῾῾ἀνέξου᾽᾽, ῾Ἑὐλόγησον᾽᾽, ῾῾ἁγίασον᾽…
Κατ᾽ ἐπέκτασιν, κάποιες λέξεις χρησιμοποιούμενες στήν ἐκκλησία ἐπισήμως καί θεοπρεπῶς, πού καμία ἄλλη γλῶσσα – ἀσφαλῶς οὔτε καί ή δημοτική – κατορθώνει νά μεταφράσει μονολεκτικῶς. Ἴδετε τή λέξη ῾῾ ἀϊδίως᾽᾽(χωρίς ἀρχή, χωρίς τέλος) καί τή λέξη ῾῾αἰωνίως᾽᾽(χωρίς τέλος), πόσο διαφορετικά σημαίνουν την ἀέναον ροήν· τη φράση ῾῾ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία᾽᾽(τό θέλημα τῶν ἀνθρώπων πού συμπίπτει μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ)· τή ῾῾λογική λατρεία᾽᾽(ἦχος πλ. δ΄, Σαββάτω)(τοῦ Λόγου, ὄχι τῆς λογικῆς ῾῾θεοπνεύστῳ λογικῇ᾽᾽(ὠδὴ ζ εἱρμός 15 Αὐγ.))· τή φράση ῾῾Τριάς ἡ ἐν μονάδι᾽᾽(ὀ Θεός πού εἶναι τά τρία πρόσωπα σέ μία οὐσία)· τή λέξη ῾῾ἐνυπόστατος᾽᾽(πρόσωπο με ἔκτυπες ἐνέργειες καί ὐπέρλογη βούληση)· τή λέξη ῾῾ἀειπάρθενος᾽᾽(πάντοτε παρθένος καί μετά τή γέννα, τό παράδοξον!).
Μή πή ὀ δημοτικιστής ὅτι αὐτά θά τηρήσει ἀμετάφραστα, διότι θὰ τοῦ ποῦμε, ὅτι ἀφοῦ μένουν ἀμετάφραστες, οι παρά πάνω βαρύσημες λέξεις, ἄς μείνει τότε ἀμετάφραστο ὅλο τό παραδεδεγμένο θεόπνευστο κείμενο.
Τί ἄφατη χαρά, τί αἴσθημα. ὑπερηφανίας αἰσθάνεται ὁ γλωσσσαμύντωρ πιστός, ὅταν μέσω τῆς ἀειτελοῦς καί σοφιολογικῆς γλώσσης του κοινωνεῖ μέ τά ἀρχέγονα τοῦ Χριστιανισμοῦ πιστεύματα καί διδάγματα. Τί μεγαλεῖο συνέχει τό πνεῦμα τούτου, ὅταν ἀκούει λέξεις ἀπό τά βάθη τῶν αἰώνων ἀνακαλούμενες, οἷον Πατήρ, Υἱός, Πνεῦμα, Ἀγάπη, Ἐκκλησία, Ἀνάστασις, Σοφία, Ἀρετή, Ἀλήθεια, Σωτηρία, Θαῦμα, Ἀγιωσύνη, Ἀγιότης, Μαρτύριο, Μετάνοια, Παρρησία, Χαρά, Ἀπολύτρωσις, Μετάληψις. Λέξεις συντεταγμένες, ὠσάν γωνιόλιθοι σέ ἀνάκτορο πυργοποιίας καλλιεπῶν ἐπιτεύξεων. Καί τί ἀμεσότητα ἀπέναντι τῆς γλωσσικῆς μεταρρυθμίσεως, πού εἰσηγεῖται την περιφραστική μεταγλώττιση καί ἀποκλείει την ἀμεσότητα τῆς ἀρχαίας. Ὅπως τό ῾῾ Ἀμήν ᾽᾽πού ἀπαιτεῖ μόνο μία λέξη, σέ μετάφραση, να χρησιμοποιεῖται ὡς οὐσιαστικό καί ἐπίθετο καί μετοχή, ὅμως να εἶναι ρῆμα ἐκφραστικό, τό ῾῾Γένοιτο: ᾽᾽῾῾Καί ἐρεῖ πᾶς ὁ λαός Γένοιτο, γένοιτο᾽᾽(Ψαλ. ϱε 48._ Ἰουστίνου Μάρτυρος, Ἀπολογία 65,5,4).
Ἠ δημώδης γλῶσσα, πού προτείνουν για μεταφραστικό ὄργανο οἱ ῾῾ἀναθεωρητές᾽᾽, εἶναι τῆς καθημερινότητος, περιορισμένη σέ νοήματα, πενιχρή σέ λεκτικό πλοῦτο. Ἐξέλιξη τῆς διαλέκτου αὐτῆς εἶναι τά γκρήγκλις, καί αὐτό εἶναι σοβαρό. Ἐπομένως εἶναι ἐντελῶς ἀκατάλληλη να χρησιμεύσει ὡς ἱμάντας μεταφορᾶς λέξεων πού νά ἀνταποκρίνονται στο χριστιανικό μυστήριο.
Κάποιες λέξεις πολυκαιρινές, ἐρχόμενες ἀπό την ἀρχαιότητα, κυρώθηκαν μέ σεβασμό καί εὐπρέπεια, ὅμως στή δημοτική ἔχουν ἐκφυλισθεῖ, μετετράπησαν σέ λαϊκές ἐξαχρειωμένες, τοῦ καθημερινοῦ λεξιλογίου. Τα παραδείγματα ἀμέτρητα, λέξεων πού ἠ μετάφρασή τους τίς ὐποβιβάζει. Κοιτάξτε τή φράση: ῾῾’Ίδου ὁ Νυμφίος ἔρχεται…᾽᾽, πού μεταφράζεται σέ ῾῾Να ὁ γαμπρός ἔρχεται…᾽᾽. Δέν εἶναι τῆς ἴδιας νοηματικῆς ἀξίας ἡ λέξη ῾῾γαμπρός᾽᾽μέ τή λέξη ῾῾νυμφίος᾽᾽ἄν καί σημαίνουν τό ίδιο. Καί ἄλλες παρόμοιες έκφράσεις: ῾῾Τον νυμφῶνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου…᾽᾽, ῾῾δάμαλις τον μόσχον ἠ τεκοῦσα…, ῾῾Ἡ ἀμνάς σου, Ἰησοῦ, κράζει…᾽᾽, ῾῾Θεός ἐκ λαγόνων Σου προῆλθε…᾽᾽, ῾῾…νύμφη ψυχή…᾽᾽, ῾῾Παρθένε Θεόνυμφε (ἤ Θεονύμφευτε)…᾽᾽, ῾῾ἡρμοσάμην ὑμᾶς ἑνί ἀνδρί, παρθένον ἁγνήν παραστῆσαι τῶ Χριστῶ ᾽᾽(Β´ Κορ. ια´ 2), ῾῾ἠ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καί βιασταί ἀρπάζουσιν αὐτήν ᾽᾽(Ματ. ιδ´ 12). Δέν παραλείπουμε νά ἀναφέρουμε λέξεις Βιβλικές πού μέ τήν πάροδο τοῦ καιροῦ μετέπεισαν σέ αἰσχρόλεκτα ποιήματα (βλ. Ματ. δ´ 23· κβ´30/ Α´Κορ. ζ´38)
Μετά τά παραπάνω ἐκτεθέντα ἐπιτρέπεται τό ἐρώτημα: Τί τό πρακτέον; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἀπόλυτη: Παραίτηση ἀπό κάθε φθαρτικό λογισμό βέβηλης προσψαύσεως τῶν ἱερῶν κειμένων. Ἡ μεταγλώττιση ἀποκόβει τόν πιστό ἀπό την ἱερά Παράδοση καί τόν ἀφήνει ἔκθετο στην ἀγνωσία καί συνακόλουθα στήν αἴρεση. Ἡ ἐνδεδειγμένη λύση εἶναι μία: νά μυηθῆ ὁ πιστός στήν ἐκκλησιαστική γλῶσσα. Αὐτό θά εἶναι κατάκτηση καί θά τοῦ δώσει μεγάλη χαρά. Μοῦ ἔλεγε μοναχός β’Δημοτικοῦ, γιά τή χαρά πού αἰσθάνθηκε, ὅταν ἄκουσε πώς τό ῾῾Καί νῦν καί ἀεί᾽᾽ σημαίνει ῾῾Καί τώρα καί πάντοτε᾽᾽ ῾῾ἦταν σάν νά βρῆκα τον πολύτιμο μαργαρίτη᾽᾽μοῦ εἶπε.
Ὁ Κύριος ἠμῶν ῾῾μή ἐκστάς τῆς φύσεως (Τοῦ) μετέσχε τοῦ ἠμετέρου φυράματος…᾽᾽’Ομοίως καί ὁ πιστός ῾῾μή ἐκστάς τῆς φύσεως᾽᾽(μή ἐκτρεπόμενος τοῦ γλωσσικοῦ ἰδιώματος, τῆς δημοτικῆς) θά μετέχει ἁγνῶς καί τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ φυράματος. Δηλαδή θά μετέχει ἄνετα καί τῶν δύο γλωσσικῶν ἰδιωμάτων, ὡς ἀριστοκράτης, τοῦ πνεύματος καί ὄχι ἰσοπεδωτής καί καταλυτής. Ὅσα δἐν κατανοεῖ ὑψώνει στό χῶρο τῆς θεοσεβείας: ῾῾θεανδρικός τόκος᾽᾽῾῾’Υψώθητι ἐν τῆ δυνάμει Σου, ἄσωμεν καί ψαλοῦμεν τάς δυναστείας Σου...᾽᾽, ῾῾Σῶσον με δή...᾽᾽ ῾῾ἄκτιστο συμπλαστουργοσύνθρονον᾽᾽, ῾῾συνεδριάζων(τῶ Πατρί)᾽᾽.
Στήν ἐκκλησία ῾῾ὡς ἐν οὐρανῶ ἑστᾶναι νομίζομεν…᾽᾽ συμμετέχουμε στα τελεσιουργούμενα αλαλήτως: ῾῾Σιγησάτω πᾶσα σάρξ...᾽᾽. Κλείνουμε μὲ λόγο βαρύ, σημαντικό: ῾῾Στήν ἐκκλησία δέν πᾶμε νά καταλάβουμε, πᾶμε νά γιορτάσουμε…᾽᾽(Χρ. Γιανναρᾶς).
δ.μ.
2 Σεπτ. 2026